شهرستان داراب

تاريخچه
داراب از شهرهاي قديمي استان فارس است كه قبل از اسلام ((دارابگرد)) نام داشت و خرابه هاي آن در پنج كيلومتري جنوب شهر داراب فعلي قرار دارد. ولايت دارابگرد (دارابجرد)، شرقي ترين ولايت از پنج ولايت فارس بود و تقريباً همان ولايت شبانكاره بود كه در دوره مغولان از فارس جدا شد و حكومتي جداگانه داشت. در افسانه هاي ايراني، بناي شهر دارابگرد را به داراب نسبت داده اند. مركز داراب در دوره خلفاي اسلامي شهر دارابگرد يا داربجرد ثبت شده است. در آغاز قرن ششم هجري، قسمت عمده شهر دارابگرد ويران شد و تنها قلعه اي محكم كه در وسط شهر بود، باقي ماند.
همزمان با استيلاي اتابكان سلغري بر فارس، سلسله ديگري در قسمت شرقي اين ايالت يعني در ناحيه سرحدي بين فارس، كرمان و خليج فارس كه مشتمل بر بلاد دارابگرد، نيريز. ايگ (ايچ)، طارم و اصطهبانات بود، به قدرت رسيد و اين نواحي را كه در آن زمان شبانكاره نام داشت، به تصرف خود در آورد. اين سلسله، مركز حكومت را از دارابگرد به داركان (زركان) كه در جنوب قلعه ايگ واقع شده است، منتقل كرد.
تقسيمات شهرستان داراب
شهرستان داراب به سه بخش و دو شهر جنت شهر و داراب و 12 دهستان و 571 آبادي تقسيم شده است.
ويژگيهاي شهرستان داراب و شهرهاي تابعه